n.a.v. Alister McGrath, De laatste der puriteinen. Een biografie van James I. Packer, Zoetermeer 2000
Getekend voor het leven
James Inell (Jim) Packer werd op 22 juli 1926 geboren in de Engelse domstad Gloucester. Tot op de huidige dag verraad de spraak van Packer zijn afkomst uit het westen van Engeland, vanwege zijn kenmerkende brouw-r. Op zijn zevende was hij een schuwe en onzekere schooljongen en het slachtoffer van pesterijen. Op een gegeven moment joeg een andere jongen hem van het schoolplein af, een drukke straat op. Een passerende bestelbus kon hem niet meer ontwijken. Met een smak belandde de jongen op de grond, waarbij hij ernstig hoofdletsel opliep. Hij hield er zijn leven lang een klein gaatje van ongeveer twee centimeter doorsnee rechts in zijn voorhoofd aan over. Het werd een litteken dat voor de rest van zijn leven duidelijk zichtbaar zou blijven. Maar dit bijna fatale ongeluk was ook van beslissende invloed op zijn levensloop.
Eenling en boekenworm
Vanaf toen tot het moment dat hij naar de universiteit ging, moest James een aluminium beschermplaatje over zijn verwonding dragen. Hierdoor kon hij niet meedoen aan sport- en spelactiviteiten. Hij werd steeds meer eenling. Hij werd een echte boekenwurm. Elke schooljongen van zijn leeftijd keek uit naar de tijd dat ze een eigen fiets kregen, maar James wilde een typemachine. Het zou het mooiste en meest gekoesterde bezit van zijn jeugd zijn. In deze tijd was er nog niet echt sprake van werkelijke belangstelling voor godsdienstige zaken. Op zxe2x80x99n 14e deed hij belijdenis van zijn geloof omdat zijn moeder dat zo graag wilde.
Lewis en Dostojveski
De verplichting op school om Brieven uit de hel van C.S. Lewis te lezen, wekte bij hem de aandacht voor deze schrijver. Ook versterkte het zijn groeiende belangstelling voor de vraag rond de waarheid van het christelijk geloof. Hij verdiepte zich in deze tijd ijverig in een exemplaar van de King James-bijbel van zijn oma omdat hij zelf nog geen Bijbel had. Hij las ook romans van de 19e-eeuwse Russische schrijver Dostojevski, wiens christelijke themaxe2x80x99s xe2x80x93 verwerkt in zijn boeken xe2x80x93 op Packer indruk maakten; het was iets echts, wat hij hier las.
Toch geen christen?
Tijdens zijn schooltijd had hij wel vrienden, maar hij hechtte daar niet zoveel waarde aan. xc3x89xc3xa9n vriend, Eric Taylor, schreef hem brieven die Packer van stuk brachten. Hij had het namelijk over het xe2x80x98zaligmakend geloofxe2x80x99 en dat bracht hem in verwarring. Taylor meende dat het Packer aan zoxe2x80x99n geloof ontbrak. Aangezien Packer in discussies op school de waarheid van de christelijke geloofsstukken altijd publiekelijk had verdedigd, vroeg hij zich af wat van hem nog meer gevraagd kon worden.
Oorlog
Toen de oorlog aanbrak, hoefde Packer niet in dienst, vanwege zijn hoofdblessure. Oxford, waar hij ging studeren, was rond deze tijd een spookstad. De meeste studenten en medewerkers die gezond van lijf en leden waren dienden inmiddels in het leger. Hele afdelingen en faculteiten waren gesloten. xe2x80x98s Nachts dompelden de vanwege de oorlog geldende verduisteringsvoorschriften de hele stad in een duisternis, die zij waarschijnlijk sinds de middeleeuwen niet meer had gekend. Velen sneuvelden in de strijd en keerden dus niet meer terug.
Just as I am
Eind 1944 kwam Packer tot geloof. Hij bezocht een kerkdienst en tijdens de preek drong het op beangstigende wijze plotseling tot hem door dat hij geen christen was. Hij stond erbuiten. Hij moest naar binnen. Hij was nooit binnen geweest. De preek kwam tot een afronding en de predikant bond zijn toehoorders op het hart dat zij zich met hart en ziel tot Jezus zouden uitstrekken en tot Hem gaan. Zoals dit in die tijd gebruikelijk was, werd de dienst besloten met het zingen van het bekende lied xe2x80x98Just as I amxe2x80x99 van Charlotte Elliot. Packer kwam tot een persoonlijke overgave aan Christus.
Getuigenis van de Heilige Geest
Aanvankelijk beschouwde Packer de Bijbel als xe2x80x98een godsdienstig allegaartje, waarvan men niet meer dan alleen de hoofdlijnen serieus kon nemen. Zes weken na zijn bekering werd hij ervan overtuigd dat de Bijbel het Woord van God was. Er was iets gebeurd waardoor hij zich bewust werd dat het in de Schrift om Gods eigen Woord ging. Dit was wat Calvijn had genoemd xe2x80x98het inwendige getuigenis van de Heilige Geestxe2x80x99. Vanaf deze tijd was Packer verbolgen over de Anglicaanse Kerk. Waarom hadden ze hem nooit de volle waarheid van het christelijke geloof verteld? Waarom hadden ze nooit gewezen op de noodzaak van bekering? Hij ging demonstratief bijeenkomsten bezoek van de Darbisten.
Keswickse overwinningsleer
Er kwam ook een einde aan Packers carrixc3xa8re als jazzmuzikant. Maar in zijn geschriften zou hij wel blijk geven van kennis en liefde voor die muziek middels toespelingen. Packer begon Whitefield te lezen. Hij ervoer het als een xe2x80x98zalving van Godxe2x80x99, een xe2x80x98mijlpaalxe2x80x99 op zijn geestelijke reis om diens levensverhaal te bestuderen. In deze tijd was het ook dat het xe2x80x98overwinningslevenxe2x80x99 opkwam. De Keswickse heiligingsleer kreeg vat op studenten in Oxford. De sleutel tot het xe2x80x98overwinningslevenxe2x80x99 was overgave aan Christus en een volkomen vertrouwen op Zijn macht om Zijn wil in het hart van de gelovige te werken. Packer raakt door deze leer in zware zieleworsteling. Hij twijfelde hierbij niet aan zijn christen-zijn, maar zijn moeite lag in de spanning die hij ervoer tussen een bepaalde visie op het leven van een christen en zijn eigen ervaring van het christenleven. Duidelijk was dat xc3xa9xc3xa9n ervan niet deugde. Maar welke?
Puriteinen
Packer werd bibliothecaris voor de studentenorganisatie waarvan hij lid was en die kreeg in 1944 een collectie van een oude predikant binnen met veel klassieke werken uit de 16e en 17e eeuw. Hij las bijvoorbeeld van John Owen xe2x80x98Over de inwonende zonde in gelovigenxe2x80x99 en xe2x80x98Over de doding van de vleselijke begeerten van gelovigenxe2x80x99. Dit gaf hem antwoorden op vragen over het xe2x80x98overwinningslevenxe2x80x99. In deze tijd was er nauwelijks een puriteins geschrift verkrijgbaar. De herlevende belangstelling voor het puritanisme leidde ertoe dat er vanaf de jaren vijftig weer tal van puriteinse geschriften werden heruitgegeven. Packer had deze ontdekking dus nooit kunnen doen door in de plaatselijke boekhandel rond te snuffelen!
Predikant worden?
Packers cijfers waren volmaakt goed, vaak tienen. Hij werd ook zelden in de gemeenschappelijke ruimte aangetroffen. Hij was steeds maar bezig met lezen, lezen en nog eens lezen. Hij ging over zijn toekomst nadenken. Wilde hij predikant worden? En zo ja, in welke kerk? Bij Packer groeide het besef dat hij bestemd was voor een ambtsbediening in de Anglicaanse Kerk. Hij wist dat hij enige bescheiden onderwijstalenten bezat, maar hij was ook verlegen en dat zou een belemmering kunnen zijn voor de omgang met mensen. In 1946 bracht Packer een hele zondagmiddag door in overdenking en gebed over zijn toekomst. Hij verzamelde zeer nauwgezet op een vel papier alle redenen die hij kon bedenken waarom hij zich wel of niet zou moeten uitstrekken naar het ambt van predikant. Conclusie was dat hij door moest gaan de mogelijkheid van het predikantschap te onderzoeken.
Als een Danixc3xabl in de leeuwenkuil
Na de Tweede Wereldoorlog bood de evangelicale beweging in Engeland een desolate blik. Getalsmatig was ze zwak geworden. Academici namen de evangelicalen niet meer serieus. Voor een overtuigd evangelicaal als Packer stond het bekleden van een ambt binnen de Anglicaanse Kerk in deze tijd ongeveer gelijk aan Danixc3xabl in de leeuwenkuil. De kerk scheen geen plaats voor evangelicalen te bieden. Het soort evangelicalisme waar Packer toen voor stond werd met fundamentalisme vereenzelvigd en werd alom beschouwd als onvolwassen, simplistisch, irrelevant en bovenmatig dogmatisch.
Eerste ontmoeting met Martyn Lloyd-Jones
Packer ontdekte dat hij goed les kon geven. Op het persoonlijke vlak was hij teruggetrokken zonder veel zelfvertrouwen, maar als docent was hij een meelevende, competente en attente persoon. Het was zijn natuurtalent. Zijn trage en nauwkeurige manier van spreken bleken een ideale eigenschap. Packer bezocht in 1946 een lezing waar Martyn Lloyd-Jones sprak, over het onderwerp xe2x80x98Het gezag van de Bijbelxe2x80x99. De spreker maakte op Packer een xe2x80x98onverbiddelijke en strenge, doch enorme indrukxe2x80x99. Packer had grote bewondering voor de preekstijl van Martyn Lloyd-Jones en begon zijn eigen stijl te richten naar diens voorbeeld.
Proefschrift over Baxter
Packer was in zijn studiejaren geneigd de vroegchristelijke schrijvers af te doen als op hun best xe2x80x98beginnelingenxe2x80x99, enthousiast, maar niet bepaald deskundig of bruikbaar xe2x80x93 en op hun slechtst als vijanden, omdat hun leer en hun arbeid had geleid tot het ontstaan van de katholieke kerk. Maar steeds meer zou hij achting krijgen voor deze xe2x80x98wijze mannenxe2x80x99, zoals hij ze later zou gaan noemen. Toen Packer daarvoor geld kreeg, begon hij met zijn promotiestudie. Zijn groeiende interesse in de puriteinen brachten hem bij de geschriften van Richard Baxter. De titel van zijn proefschrift zou zijn: The Redemption and Restoration of Man in the Thougth of Richard Baxter.
Puriteinenconferenties
Packer benaderde in 1949 Martyn Lloyd-Jones om xe2x80x98Puritan Conferencesxe2x80x99 te gaan houden in zijn Westminster Chapel. Lloyd-Jones was meteen enthousiast. De eerste keer kwamen er twintig belangstellenden op af om zeven toespraken te beluisteren, waarvan drie van Packer en xc3xa9xc3xa9n van Lloyd-Jones. Rond het jaar 1960 was dat aantal al boven de honderd uitgekomen. De conferenties werden door Lloyd-Jones voorgezeten, die de discussies in goede banen moest leiden. In 1969 werden de conferenties in deze vorm gestaakt. De evangelicale beweging werd steeds groter, ook door de oprichting van de xe2x80x98Banner of Truth Trustxe2x80x99 in 1957. Het was duidelijk dat er een nieuwe beweging was ontstaan. Packer is wel xe2x80x98de laatste puriteinxe2x80x99 genoemd. Hij was de persoon bij uitstek in de 20e eeuw die zich in het puriteinse gedachtegoed heeft verdiept.
[het leven van J.I. Packer (1) (2) (3) (4)]